Boyudon เลือกสิ่งที่คุณชอบ

เรามาดูนักล่าฝัน เขาอัพบลอกในบ้าน แมคโนเลีย กันไหม (ที่นั่นมีคอมพิวเตอร์เหมือนกันน้า) เขาจะเขียนแบบไหน คุยกันเรื่องอะไร เขียนเหมือนเราไหม เรารวมรวมให้อ่านพอหอมปากหอมคอนะครับ

เริ่มจากนายบอย V8 เขาจะเขียนเรื่องอะไรน้า......

ผ่านไปอีกวันแล้วสำหรับอาทิตย์ที่ 2 เร็วมากๆ สำหรับอาทิตย์นี้ แล้วก็มีคนต้องออกจากบ้าน AF ไป 1 คน ก็คือ V10 (ลูกตาล) ทำให้พวกเราทุกคนเสียใจ แต่นี่ก็คือเกม ทำยังไงได้

AF3 ทำให้ผมเรียนรู้อะไรหลายอย่างมากๆ ทำให้ผมมีความอดทน ทำให้ทุกคนรู้จักการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ในอาทิตย์นี้ผมได้มีโอกาสไปยืนปากเหวด้วย รู้สึกดีมากๆ ผมภูมิใจนะ เพราะว่าผมคิดว่าผมได้ทำในสิ่งที่ผมรักเต็มที่แล้ว ทั้งสองอาทิตย์ ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วรู้สึกโล่งใจมาก แล้วก็ภูมิใจมาก แต่กลัวว่าแม่กับน้อง และคนที่คอยให้กำลังใจ คอยเชียร์เราอยู่เสียใจ ถ้าหากว่าผมได้ออกจากบ้านจริงๆ

สำหรับเวลาที่เหลือในอาทิตย์นี้ ผมก็จะพยายามเต็มที่กับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมได้รับ ผมขอขอบคุณแม่ น้อง และ ญาติๆ ทุกคน เพื่อนๆ พี่ๆ ที่คอยให้กำลังใจมาโดยตลอด แฟนคลับทุกคนที่คอยเชียร์ผมและเพื่อนๆ ทั้ง 13 คน ดีใจมากๆ รวมทั้งชาว the boy band ทุกคน ขอบคุณจากใจจริงๆ จากผู้ชายธรรมดาๆ คนนี้ สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุดครั้บ

คิดถึงทุกๆ คนนะครับ สุดท้ายแล้ว ผมเป็นคนพูดไม่ค่อยเก่งนะครับ ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ กับผมและ AF3 นะครับ

ต่อไป คือนายโด่ง V7 ครับ

เจ้าเด่นน้องแอร์ตั้งใจเรียนนะ พี่ชายคนนี้ รักน้องทั้ง 2 คนมากนะสู้ๆ สู้ตาย ขอบคุณม๊ะม๊าที่มาเป็นกำลังใจให้โด่งตลอดนะครับ ต้องเดินทางไกลมาเพื่อให้กำลังใจลูกคนนี้ทุกสัปดาห์พระคุณของป๊ามะม้า โด่งคงตอบแทนอย่างไรก็คงไม่มีวันหมด ลูกคนนี้จะทำทุกอย่างเพื่อนตอบแทนพระคุณของป๊า มะม้า นะครับ รักปะป๊า มะม้า มากๆครับ

วันนั้น เห็นอากู๋หมีมาจากร้อยเอ็ด เพื่อมาเชียร์หลานด้วย ดีใจมากนะครับ ขอบคุณมากครับที่สละเวลามาให้กำลังใจหลานนะครับ

โด่งดูรูปถ่ายที่เอามาให้ทุกใบเลยนะครับ คำพูดที่เขียนมาให้กำลังใจ อ่านทุกวัน ไม่เบื่อเลย แล้วโด่งจะทำสิ่งที่โด่งรัก และความฝันของโด่งให้ดีที่สุดนะครับ ทุกข้อความเป็นกำลังใจให้โด่งมากๆในเวลาที่โด่งเหนื่อย ต้องหยิบมาอ่านจะได้มีกำลังใจ ไม่ต้องกังวลหรือเป็นห่วงนะ เพราะทุกสิ่งที่โด่งทำทุกวันนี้ โด่งสนุกและมีความสุขมากครับ ไม่ต้องเครียดอยากให้สนุกไปกับโด่งนะ ทุกอย่างเหมือนความฝันที่เป็นจริงมาก ความฝันที่ตามหามานานจะทำฝันให้ดีที่สุดครับ

ขอบคุณแฟนคลับของโด่งทุกๆคนนะครับ ที่คอยเป็นกำลังใจให้ผม เวลาที่โด่งเหนื่อย หรือ ท้อ โด่งจะนึกถึงทุกคนที่คอยเอาใจช่วยโด่งอยู่นะครับ ทุกคนเหมือนเป็นพลังใจของโด่งนะครับ แล้วโด่งจะตั้งใจทำหน้าที่ของโด่งให้เต็มที่ และดีที่สุดครับ ดูรายการให้สนุกและมีความสุขนะครับ ไม่ต้องเครียดมากนะครับ เพราะทุกอย่างมีแพ้ มีชนะ มันก็เหมือนกับเกมส์กีฬา ที่มีแพ้ชนะ อยากให้ทุกคนมีความสุข สนุกก็พอ ไม่ต้องเครียดกันกับการโหวตออกนะครับ เพราะทุกอย่างเป็นไปตามรายการ ที่ต้องมีผู้แพ้ ผู้ชนะ ขอให้เราทุกคนมีความสุขและสนุกก็พอแล้วครับ

ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้งนะครับ โด่งจะทำให้ดีที่สุดนะครับ โด่งอยากเจอเพื่อนๆจังเลยนะครับ ถ้ามีโอกาสเราคงได้เจอกันนะครับ

สู้ๆ สู้ตายครับ
โด่ง V7

ต่อไป นายต้า V1

แม้จะล้มลุกคลุกคลานทุลักทุเลอย่างไรก็ตาม แต่ตอนนี้ก็ผ่านพ้นจนมาถึงอาทิตย์ที่ 3 แล้ว 2อาทิตย์ที่ผ่านมาข้าพเจ้าได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆมากมายทั้งจากในห้องเรียน และบนคอนเสิร์ต ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้นั้นก็คือการทำความเข้าใจตัวเอง ( วึ่งต้องขอขอบคุณคุณครูวิชา Acting มา ณ ที่นี้ )

จากนี้ไป ขอฝากถึง

1) บิดา มารดา & น้องสาวที่เคารพรัก : วันเสาร์แรกที่เราได้เจอกัน ต้าก็ทำให้คนในบ้านหวาดเสียวแล้วใช่ไหม ต้าเห็นทุกคนระดมกดโทรศัพท์กันตลอดเวลาหลังจากต้าร้องเพลงเสร็จ....รู้ใช่ไหมว่าต้าลืมร้องไป 1 ท่อน เครียดอ่ะดิ.......ต่อจากนี้ไม่อยากเครียดแล้วนะ อยากให้มาดูด้วยความสนุก เพราะเวลาที่ทุกคนดูมีความสุข ต้าก็มีความสุขมากเลย ต้าทำทุกอย่างเต็มที่อยู่แล้วนะ ไม่ว่ามันจะไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างไร แต่มันก็เป็น Show ที่ต้าทุ่มเทสุดตัว และก็สนุกมากๆ ดังนั้นไม่อยากให้คิดว่าผลจะออกมาเป็นยังไง อย่าเครียดล่วงหน้านะ enjoy! นะ

2) เพื่อนๆชาว B.D.2 ที่มาร่วมเชียร์ : เราเห็นพวกนายนะเฟ้ย ดีใจนะที่ทุกคนมา ขอบคุณ เพทาย,ปุ้มปุ้ย,แบงค์ และคนอื่นๆที่มาเชียร์นะ ( เพทายนั่งติดกับครูขวัญ ได้ออกทีวีทุกอาทิตย์เลย....ตัวใหญ่ดีเนอะ 555555 )

3)เจ๊ดันของผม : มีคนชมว่าเธอน่ารักดีด้วยนะตอนที่เอาเทปมาดูกัน (แม้ว่าคนชมจะเป็นป๋าโด่งเจ้าเก่าก็ตาม ) ไม่รู้ว่าช่วงนี้เธอดูทีวีจนถึงกี่โมง ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วย อย่าให้โทรมขึ้นทุกอาทิตย์นะ.....ดีใจนที่ได้เจอกัน และแม้ไม่ต้องพูดอะไร แต่เชื่อว่าเราเข้าใจกันนะ

4)ทุกๆคนที่ให้กำลังใจผม : ผมไม่มีอะไรจะตอบแทนได้นอกจากความตั้งใจและความขอบคุณอย่างยิ่งที่จะขอฝากมา ณ ที่นี้ ขอบคุณครับ

สักกทัศน์ กุลไพศาล

Ta V1

ต่อไป "พี่เพี้ยน" นายตูนครับ V6

เข้ามาสู่วีคที่ 3 แล้วนะ หลังจากที่ยังงงๆตัวเองอยู่ว่า ผ่านเข้ามาได้ไงตั้ง 2 วีคแล้ว ปัญหาก็ยังเหมือนเดิม " ร้องเพี้ยน" ตอนซ้อมๆก็ร้องดีอยู่หรอกนะ แต่พอขึ้นเวทีจริง ทำไมมันเพี้ยนทุกทีเลยแฮะ ยิ่งเพลงมันๆนะยิ่งคึก ยิ่งเพี้ยนสูงทุกทีเลย อยากลองได้เพลงช้าๆบ้างจัง จะได้รู้ว่าจะทำได้ไหม หรือจะเพี้ยนหนักกว่าเดิมอีก แต่ทุกๆคนบอกว่าเราเริ่มพัฒนาขึ้นแล้ว แต่ตัวเราเองยิ่งไม่รู้ตัวเลยว่าพัฒนาขึ้นยังไง แต่ก็นะ ยังไงก็คงต้องสู้ๆกันต่อไป

แต่ยังไงก็ได้รู้ปัญหาของตัวเองแล้ว ตอนนี้ก็พยายามแก้อยู่โดยการให้ก้อใส่ สเกลโน๊ต ให้ ก็จะพยายามฝึกร้องให้แม่นๆแหละ แต่มันก็คงต้องใช้เวลาล่ะนะ

P.S. วันนี้มีปาร์ตี้ของ ฟูจิ อร่อยจัง

KAAR-TUNE

ต่อไป "sound Engineer" ในบ้าน AF ครับ พี่ก็ V9

Yeah... เข้า Week ที่ 3 แล้น.....

ขอบคุณทุกๆคนที่เชียร์ผมนะครับ

และขอบคุณ ทุกๆคนที่ติดตาม AF3 ด้วยครับ

P.S. ไปดู Concert กันเยอะๆนะครับ

9 V ก้อ
Kho วี 9

ต่อไป ตุ้ย V12

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีแฟนคลับทุกๆคนนะครับ ขอบคุณนะครับสำหรับคะแนนโหวตทุกๆเสียงที่มำให้ผมอยู่ได้ถึง 2 อาทิตย์ ผมดีใจมากๆที่มีคนรัก - ชอบ และเชียร์ผม ยังไงก็ต้องขอขอบคุณมากๆอีกครั้งนะครับ

สำหรับการอยู่ในบ้านอคาเดมี่ แฟนเทเชียนั้น ผมถือเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าประสบการณ์หนึ่ง ซึ่งเมื่อเริ่มก้าวเข้ามาอยู่ ก็ได้รับอะไรหลายๆอย่างและความรู้สึกอีกหลายๆแบบผ่านเข้ามาในชีวิตของผม ไม่ว่าจะสุข ทุกข์ เศร้า ท้อ ดีใจ เหงา หรืออะไรอีกหลายๆอย่าง ซึ่งผมก็พร้อมที่จะยอมรับตั้งแต่ก่อนเข้าบ้าน AF แล้ว แต่ในบางอารมณ์บอกตรงๆนะ มันก็ต้องมีบ้างที่ต้องเศร้า เหงา ท้อ ไอ้ที่ว่าเศร้า ก็เศร้าจากการที่เหงาเพราะคิดถึงสิ่งที่เคยมี เคยเจอตอนอยู่บ้าน AF ซึ่งมันเป็นการกดดันและต้องสู้กับตนเองมากๆ และในบางครั้งผมก็ท้อกับโจทย์เพลง ในแต่ละอาทิตย์ที่ได้ แต่ก็ต้องท่องไว้ในใจว่า " การที่เข้ามาในบ้าน AF นี้ใครบังคับให้เข้ามา" ซึ่งมันไม่มีใครบังคับ ฉะนั้น มีทางเดียวก็คือ ต้องสู้ และท้อได้ แต่ไม่ถอย และยังไงๆผมก็ขอให้ใครก็ตามที่ตอนนี้เจออะไรๆที่ทำให้เกิดการเศร้า ท้อ แบบผม ผมก็ขอให้ใครๆเหล่านั้น จงสู้ และเชื่อมั่นว่าตัวเองต้องทำได้ต้องผ่านไปให้ได้ มันไม่มีอะไรหรอกที่จะเกินความสามารถของเรา

สุดท้ายนี้ผมอยากจะบอกว่า ผมคิดถึงทุกๆคนที่ผมรู้จัก และอีกหลายคนที่ไม่รู้จัก แต่เค้ารู้จักผม และที่สำคัญที่สุด คือ ผมคิดถึง พ่อและแม่มากครับ แต่ไม่รู้พ่อแม่จะได้อ่านรึเปล่า แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้พูด " ตุ้ยรักแม่กับป๊านะ " แล้วตุ้ยจะสู้ในทุกๆอย่างที่จะเจอในอนาคตครับ

สวัสดีครับ
ตุ้ย V12

ต่อไป มิ้น V5 ครับ

2 อาทิตย์ผ่านมาแล้ว ทั้งเหนื่อยทั้งล้า แต่ก็สนุกสุดๆ มากๆ แล้วยังได้ความรู้ ได้ประสบการณ์ ได้การพัฒนา การเติบโต ความเป็นผู้ใหญ่ที่มากขึ้นจากความพ่ายแพ้ และที่สำคัญที่สุดคือการที่เรารู้ว่าเรารักครอบครัวเราขนาดไหน.. รักเพื่อนเราขนาดไหน.. รวมถึงเพื่อนๆ ที่อยู่ในบ้านเอเอฟด้วย ได้มิตรภาพ ได้ความเข้าใจ ได้การเรียนรู้การปรับตัว

เริ่มจากเรื่องในบ้านอาทิตย์แรก มันรู้สึกว่าตัวเองเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ความตั้งใจ ความจริงจังอย่างเต็มเปี่ยม มิ้นพยายามเน้นไปที่การเรียน การฝึก การซ้อม การพัฒนามากที่สุด ทุกๆ Class จะเข้าไปแบบไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เพ่งมอง และตั้งใจฟังครูสอน จบ Class ถ้ามีเวลาว่าก็จะซ้อมคนเดียว กระตือรือร้นขนาดตื่นแต่เช้ามาเตรียมตัวให้พร้อมก่อนทุกครั้ง เพราะด้วยความที่เป็นอาทิตย์แรก.. ความตื่นเต้นกับการได้เข้ามาอยู่ใสบ้าน AF มันมีล้นอยู่ ทำให้กลายไปเป็นพลังในการเรียนรู้ การพยายาม ซึ่งมันพูดได้เต็มปากว่า วันศุกร์ มิ้นรู้สึกว่าเราซ้อมมาเต็มที่แล้ว มิ้นสามารถขึ้นคอนเสิร์ตไปเล่นได้อย่างมีความสุขที่สุด และมีความสุขที่ได้ขึ้นไปร้องอย่างเต็มที่ เป็น week ที่โชคดีมากๆ ที่คุมสติสมาธิอยู่ตัวได้

ต้องขอบคุณครูทุกๆ ท่านที่คอยสอน ก่อนขึ้นคอนเสิร์ต มิ้นจำคำที่ครูสอน และพยายามทบทวน อย่างเช่น "ให้มีสมาธิ มีสติ มีความเชื่อ มีศรัทธา" จากครูกานต์ "บนเวทีมีมนต์ขลัง จะกลายเป็นสวรรค์หรือนรกสำหรับเราก็ได้ อยู่ที่ว่าเราจะเลือกที่จะทำให้มันเป็นแบบไหน" จากครูหลายๆ ท่าน และยังมีอีกหลายๆ อย่างที่พยายามทบทวน และในเวลาที่ต้องก้าวขึ้นเวทีคอนเสิร์ตทำให้มิ้นก้าวขึ้นไปเล่นได้อย่างสนุก มีความสุข ถึงแม้ว่าไม่รู้ว่าคนดูจะสนุกไปด้วยหรือไม่....

พอมาอาทิตย์ที่ 2 ตอนแรกที่ได้รับโจทย์เพลงคิดว่าน่าจะไม่ยากมาก แต่ไปๆ มาๆ กลับยากขึ้นเรื่อยๆ ทั้ง Love Love ที่ต้องปรับเสียงร้องให้น่ารัก เล็กๆ มากขึ้นเพื่อให้เข้ากับเพลง แล้วยังมีท่าเต้นมาเพิ่มตอนหลัง ซึ่งทั้งหมดนั้นมิ้นชอบมากๆ อยากทำให้ได้ แต่ก็พยายามเต็มที่แล้ว ถึงแม้จะออกมาไม่ดีก็ไม่เป็นไรแล้ว

ตอนวันเสาร์เป็นวันที่ระทึกขวัญมาก เพราะต่างเจอปัญหามากมาย แต่เราก็พยายามทำใจให้นิ่งที่สุดแล้ว คิดว่าเรามาเพื่อสร้างความสนุกสนานให้ทุกๆ คน มิ้นจึงสู้อย่างเต็มที่ และมิ้นก็รู้สึกสนุก ภูมิใจมากๆ ที่ได้ขึ้นไปเล่นคอนเสิร์ตในวันนั้น เพราะที่สำคัญที่สุด สิ่งที่มิ้นได้จากคอนเสิร์ตวันนั้นก็คือ การเรียนรู้ ข้อผิดพลาดที่จะนำมาแก้ไข รู้จักปัญหาต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ มันเป็นคอนเสิร์ตที่ดีมากๆ สำหรับมิ้น

สำหรับการใช้ชีวิตอยู่ในบ้าน ปัญหาสำคัญที่มิ้นต้องสู้คือสุขภาพ ที่มักขึ้นๆ ลงๆ ของมันเอง เนื่องจากสภาพอากาศที่หนาว ทำให้ต้องดูแลให้มากขึ้น และส่งผลไปถึงการเรียนในแต่ละวันด้วย มีบางวันที่มีน้ำมูก เสียงแหบ จน warm เสียงใน class voice ไม่ได้ เวลาที่เสียงแหบมากๆ มันเป็นอะไรที่น่าเจ็บใจมากๆ เลยล่ะ

สำหรับเพื่อนๆ มิ้นได้มีเพื่อนที่น่ารักมากๆ หลายคนทำให้มิ้นได้หัวเราะ บางคนอาจทำให้เราเสียใจ อารมณ์เสีย แต่อีกหลายๆ คนก็ให้ความห่วงใย ให้กำลังใจเสมอ เห็นได้ชัดว่าทุกๆ คนก็พยายามที่จะปรับตัวเข้าหากัน มันทำให้มิ้นเห็นว่า นี่คือการแสดงความรักอย่างนึง มีเรื่อง ฮาๆ เจ๋งๆ หลายเรื่องที่เกิดขึ้นตลอด 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา หลายเรื่องจนเล่าไม่หมดตอนนี้ แต่ก็ต่างทำให้อะไรๆ ดีขึ้น

ตอนนี้เราทุกคนต่างคิดถึงพี่ลูกตาล ผู้ที่มักจะพูดอะไรที่เราทุกคนต่างไม่เข้าใจ แต่ก็เห็นถึงความน่าของเค้า อย่าวคำว่า "วิปครีม" เสียงแป๋นๆ น่ารักมาก ถึงแม้จะไม่เข้าใจก็เถอะว่าหมายความว่าอะไร...ไม่อยากนึงถึงว่าใครจะเป็นคนต่อไปที่จะต้องทำให้เราทุกคนต้องพบกับ "การลาจาก" เป็นเกมที่ตัดกำลังใจผู้เข้าแข่งขันได้ทุกวันเสาร์เลย แต่ก็ถือว่าเป็นเกมที่ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก รู้จักข่มใจ เก็บความรู้สึก อดทน ต่อสู้ต่อไปได้....

ข้อสุดท้ายมิ้นคิดถึงที่บ้านมากๆ คิดถึงคุณพ่อ คุณแม่ พี่เมธ์ น้องมาย พี่กิ๊ฟ ป้าณา คุณย่า พี่ตัวเล็ก พี่ยุ้ย บะหมี่ และคิด ถึงเพื่อนๆ ทุกๆ คน อยากให้ทุกคนสบายดี มีความสุขเสมอ ถ้าว่างๆ ก็อย่าลืมมาดูคอนเสิร์ตด้วยนะทุกคน มิ้นจะพยายามทำให้ดีที่สุด ให้มีความสุขได้มากที่สุด

ขอบคุณทุกๆ คนที่คอยให้กำลังใจมิ้นทั้งครอบครัว เพื่อนๆ หรือแม้กระทั่งใครสักคนบนโลกที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ก็ยังหยิบยื่นกำลังใจมาให้อย่างเต็มเปี่ยม คิดถึงทุกๆ คนมากๆ ขอบคุณค่ะ

Mint

ต่อไป บรูน่า V11

เมื่อวันจันทร์ได้รับโจทย์เพลงแล้ว เครียดกันเลยทีเดียว เราได้เพลง Stop Stop Stop คู่กับพี่แฝด ... เฮ้อ..จะทำได้ไหมเนี่ย แล้วอีกเพลงก็ หนุ้มตำลาวกับสาวตำไทยกับพี่โด่ ไงล่ะ ลูกทุ่งกันเลยนะฮ้า....เซง! เครียด รู้สึกว่าคนอื่นได้เพลงที่เข้ากับตัวเองดีจัง อย่างพี่ตูนได้ Boy Band แดน บีม ตามสไตล์ ซะจริงๆ แต่ก็คิดไว้ว่าต้องทำให้ได้เพราะถ้าออกในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ จะต้องออกอย่างภาคภูมิใจ ต้องทำให้ดีที่สุด

วันต่อๆมาก็ซ้อมกันยกใหญ่ วันพฤหัส ครูบิ๊กทำ Surprise พวกเรา มีแขกมาคือ พี่โจนัส และ พี่คริสตี้ ฮ่าๆๆๆ ทำพวกเราอึ้งกันไปหมด แต่เราก็ได้อะไรจากเขาเยอะเลย การทำอารมณ์ต่างๆ ก็ทำให้เราได้พัฒนากันเยอะเลย คือจับแนวถูกว่าควรจะทำอารมณ์แบบไหน พอถึงวันเสาร์ก็ใส่เต็มที่ดีใจหล่ะ พอใจกับตัวเองนะ

แต่วันนั้น พี่ตาล เป็นคนที่จากเราไป ไม่มีพี่ตาลอยู่น่าเบื่อจริงๆ พี่ตาลเป็นคนที่บรูน่ารักตั้งแต่ก่อนเข้าบ้านแล้ว เป็นเหมือนกับทั้งเพื่อนและพี่ ถึงแม้บางครั้งทำตัวบ้าๆก็รักว่ะ

คิดถึงตลอดนะ จำไว้ป้า!

ต่อไป ซาร่า V4

ได้เล่นโปโลน้ำกับเพื่อนๆ พี่ๆ สนุกมาก ซาร่าได้ยิงเข้าตั้งหลายลูกด้วยน๊า ฮ่าๆๆๆๆ มาพูดถึงโจทย์เพลงได้ร้องคู่ คนละ 2 เพลง ซาร่าดีใจมากกับคู่ของซาร่า คนแรก คือ มิ้น เพื่อนซี้ คู่หู คู่ใจ ซาร่าได้ร้องเพลง Love Love ส่วนอีกคนนึงก็คือ พี่ต้า พี่ชายที่แสนดี ได้ร้องเพลง Barbie girl ตลอดอาทิตย์ก็มีอะไรสนุกๆ ให้เรียนรู้เยอะเลย เริ่มจาก

Acting

- ได้พูดคุยเกี่ยวกับคอนเสิร์ตที่ผ่านมา ได้ฟังเพลงแล้ว Relex แต่ซาร่าแอบหลับโดยไม่รู้ตัว (อายมาก)
- การเดินอย่างสง่า จากครูเป๋อ ครูเป๋อน่ารักมากๆ
- ได้เล่น kitty
- การใช้อารมณ์ ความรู้สึก สื่อให้ถึงกันและกัน ทั้งกรี๊ด มองตากัน บอกรักไม่รัก 9 จุด สนุกมาก
- แสดงละครให้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเนื้อเพลงที่ได้ ได้ท่องคาถา Love Love กับมิ้นด้วย สนุกดี
- การมองตากัน สัมผัสคู่ของเรา สมาธิ สื่ออารมณ์กัน

Voice

- ก็ซ้อมร้องเพลงกับมิ้น และพี่ต้า
- ฝึกลมหายใจ ได้เป่าลูกโป่ง ส่งให้กันและกัน

Dance

- ได้เต้นแนว Hip Hop สนุกมาก
- ครูปุ้ม กับครูเป็ด สอนท่าเต้นเพลง Love Love กับ Barbie ด้วย

**มาถึงวันคอนเสิร์ต ก่อนออกบ้านครูขวัญให้กำลังใจ ครั้งนี้ซาร่ารู้สึกสนุกกับการแสดงมาก มีความสุข และเต็มที่กับอารมณ์ และความรู้สึกของตัวเอง แต่ที่เศร้าคือ V10 ต้องออกจากบ้าน AF ซาร่า คิดถึงลูกตาลน้า Happy Anniversay => พี่ตาลชอบร้อง

--------

ต่อไป เชอร์รี่ V3

ผ่านไปจริงๆ แล้วก็แค่ 2 อาทิตย์เอง แต่มีเรื่องราวความรู้สึกมากมายที่ผ่านเข้ามาในใจดวงนี้ ทั้งอารมณ์เหนื่อย ท้อ ล้า ฯลฯ รู้ตัวเองดี ว่าเราเป็นคนที่ไม่เข้มแข็งสักเท่าไหร่ เมื่อเทียบกับใจของคนอื่นที่เค้าสู้กันสุดๆ ต้องกลับมานั่งคิดกับตัวเองเสมอ ว่าเราเข้าในบ้าน Academy นี้ได้ยังไง.... ได้ผ่านได้เจออะไรมาแล้วบ้างก็ไม่ได้น้อยนะ ต้องคอยสร้างกำลังใจให้ตัวเองเรื่อยๆ ต้องใจสู้เท่านั้น (เหมือนเพื่อนๆ ที่เค้ามีกันทุกคน)

แต่ถึงยังไง็ยังรู้สึกถึงอยู่เรื่องนึงที่เรายังมีแฝดของเราอยู่ข้างๆ ถึงแม้เราจะดูเหมือนไม่ค่อยพูด ไม่ค่ยอจากันเท่าไหร่ แต่ก็รู้ดีว่าเค้าคือคนที่รับรู้ถึงความรู้สึของเราในขณะนั้นได้ดีที่สุด แม้เราจะต่างกันสุดขั้ว แต่ใจเราก็สื่อถึงกันนะ เหมือนพี่น้องคู่อื่นๆ น่ะแหละ

ตลอดทั้งสอง weeks ที่ผ่านมารี่เชือ่ว่าทุกคนซ้อม ฝึกฝนกันจนเหนื่อย ดูได้ชัดเจนใน weeks ที่ 2 เลย ที่เริ่มมีหลายคนไม่สบาย เพื่อทำ show ของตัวเองออกมาให้ดีที่สุด และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ วันเสาร์ที่ผ่านมาโชว์ของเกือบทุกคนดีมากๆ ขอพูดถึงลูกตาล V10 ด้วย วันนั้นเค้าทำได้ดีมากๆ ทั้งเพลงหนุ่มสาว & When you Believe รู้สึกดีใจแทนด้วยกับเค้าที่เค้าออกไปแบบมีเกียรติ

รี่จะถือลูกตาลตรงนี้ไว้เป็นแบบอย่างนะว่า "ลูกตาลเข้มแข็งมาก ^o^" แล้วก็... คิดถึงเพื่อนๆ ข้างนอกบ้านมากเลยนะ ป๊า แม่ เจ๊อุ พี่เดือน พี่นี พี่อีฟ พี่CP (เราแอบคิดถึงเธอหลายครั้งเลยตอนที่เราเหนื่อยสุดใจ) และก็อีกหลายๆ คน (K'Pim กำปั้น P'1) รี่เชื่อว่าพี่ๆ คอยส่งกำลังใจ และคำอธิฐานเผื่อพวกเราอยู่ ขอบคุณมากนะคะ

weeks 3 ที่ไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง ถึงแม้ถ้ากายจะเหนื่อยแต่ก็ขอเอาใจสู้ไปก่อนนะคะ ไม่อยากบอกว่าจะไม่ท้อ แต่อยากบอกว่าจะรีบลุกแล้วกันนะคะ...

ต่อไป เพชร V2

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกอยากระบายความรู้สึกที่มีออกมาเป็นตัวอักษร ตลอดเวลาสองอาทิตย์ที่ผ่านมายังคงเป็นช่วงเวลาของการสังเกตตัวเอง จดจ่ออยู่กับความเปลี่ยนแปลงที่ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็ก แต่กลับเป็นสิ่งที่ประหลาดที่สุดในชีวิตเท่าที่เคยเจอมา เราไม่สามารถรู้เรื่องราวต่างๆที่ปกติชนควรรู้ เช่นเวลา ความเคลื่อนไหวของเรื่องราวต่างๆบนโลก ฯลฯ สำหรับเพชรแล้ว มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปรับตัวได้เลย

ความกดดันต่างๆที่พรั่งพรูเข้ามาคงไม่สามารถทำลายพลังของคนได้ หากแต่เรามีคนที่เรารักและไว้ใจเดินร่วมไปบนทางที่ไม่ได้ปูด้วยพรมแดงอย่างในเพลง ( ท่อนที่ตัวเองร้อง )

พี่ลูกตาลเป็นคนแรกที่เดินออกไปจากบ้านหลังนี้ เพชรคิดว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่น่าสะเทือนใจมากสำหรับเพชร และมันก็นำมาสู่การเริ่มต้นของไดอารี่นี้

พี่ตาลเป็นคนที่เพชรรักและผูกพันมากตั้งแต่ก่อนเข้าบ้าน พี่ตาลเป็นคนปัญญาอ่อนที่น่ารักมากๆ ถึงแม้ว่าบางทีจะน่ารำคาญไปหน่อย ก็ถ้าขาดพี่ตาลไปอะไรๆก็คงไม่สนุกและมีสีสันเหมือนเก่า ( ฮ่า ๆๆๆๆ ) เพชรคงต้องใช้เวลาอีกนานสำหรับการทำใจในบ้านนี้เมื่อไม่มีพี่ตาลอีกแล้ว อาจจะฟังดูเกินจริงไปบ้าง เพราะเพชรคิดว่าน้อยคนนักจะเข้าใจว่าในบ้านหลังนี้เหมือนบนเส้นทางแห่งการไขว่คว้าล่าฝัน นั้นมีอะไรรออยู่บ้าง ยังคงมีอีกหลายสิ่งที่เราต้องต่อสู้ อีกหลายความรู้สึกบั่นทอนจิตใจที่เราต้องฝ่าฟัน และสำหรับเพชรแล้ว ความรัก เป็นแรงที่สำคัญที่สุดที่จะผลักดันเราไปให้ถึงจุดหมาย

อยากจะบอกพี่ตาลว่า เพชรอิจฉามากๆ ที่พี่ได้ออกไปก่อน พี่ตาลคงได้อยู่ใกล้กับคนที่รัก ได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่เราคุยกันเสมอๆว่าอยากจะทำ แต่ในเมื่อมันยังไม่ถึงตาเพชรบ้าง ก็แค่ขอทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ให้สมกับโอกาสพิเศษที่ได้รับมา และที่สำคัญที่สุดก็คือการทำให้คนที่รักเพชรทุกคนรู้สึกถูมิใจในตัวเพชรบ้าง

รักและคิดถึงพี่ตาลมากๆ
พชร พูลสวัสดิ์

และสุดท้าย แอบเปิ้ล V3

2 อาทิตย์แล้วนะที่อยู่ในบ้าน AF มีหลายๆ ความรู้สึกผ่านเข้ามา ทั้งสนุกสนาน ปลดปล่อย ท้อแท้ หงุดหงิด และเครียด

ต้องยอมรับว่าอาทิตย์ที่ผ่านมาเครียดมาก ซึ่งความเครียดก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้นเลย แถมยังทำให้ไม่ค่อยมีอารมณ์ซ้อมเลย แย่เน๊อะ... แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่ผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว และยังมีโอกาสใหม่สำหรับอาทิตย์ที่สามด้วย

เปิ้ลและรี่ เองมีปัญหากับการออกเสียงมากๆ เพราะเสียงไม่ค่อยออก เกร็งๆ ไม่เป็นธรรมชาติ หายใจผิด ฯลฯ (มีอีกเยอะไม่อยากบอกแล้ว) แต่อาทิตย์นี้จะไม่ยอมให้ปัญหาพวกนี้มาเป็นอุปสรรคในการซ้อมอีกแล้ว ต้องหาวิธีเปลี่ยนปัญหาเหล่านี้เป็นโอกาสให้ดี (พี่น้องคริสเตียนช่วยอธิฐานเผื่อหน่อยนะคะ)

เปิ้ลต้องเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า เป้าหมายที่เข้า AF ครั้งนี้ไม่ใช่ที่ 1 หรือโด่งดัง แต่คือการชนะตัวเอง ซึ่งการเข้ามาในบ้าน AF นี้ ทำให้รู้ว่า ตัวเองต้องแก้ไขอะไรหลายๆ อย่าง เช่น individnal เกินไป ห้วนสุดๆ (อีกเยอะ) อยากจะรักและเข้าใจคนอื่น ได้มากว่านี้ esp. รี่เชื่อว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมีเหตุผล และมีสิ่งดีให้เรียนรู้ เนี่ยสิ!.. เป็นบทเรียนที่มีค่า และน่าเรียนรู้สุดๆ

ไม่รู้ว่าคนนอกบ้านจะมีใครคิดถึงเราบ้าง หรือ แฟนคลับเยอะแค่ไหน แต่ตอนนี้ตัวเองคิดถึงคนนอกบ้านเยอะมากๆ ป๊า แม่ เจ้สุ วรา(พี่ชาย) my gang (กำปั้น, พี่หนึ่ง,น้องพี) ปู-ปลา (seafood), PN Hymns, Dior(รูปหัวใจ) NY ถ้าให้เขียนต่อคงไม่ได้นอนทุกครั้งที่ท้อ แต่พอนึกถึงคนเหล่านี้ที่เขาทำอะไรหลายๆ อย่างเพื่อนเรา.... แบบว่า "สู้โว้ยย เปิ้ล" ขอบคุณ P'N

เพื่อนๆ แฟนคลับทุกคนที่โหวตให้เปิ้ลและรี่อยู่จนถึง week ที่สามได้ สัญญาว่าจะทำให้ดีขึ้นค่ะ สุดท้ายก็มีอะไรมาฝากนะคะ

I MISS U..

ป.ล. ใครก็ได้ที่รักกันวันเสาร์มาให้เห็นหน้าเห็นตาหน่อยนะคะ ต้องการกำลังใจอย่างแรง ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

ที่มา - http://minihome.turelife.com